zondag 18 april 2010

Waterschade

Heb je die foto gezien, op de voorpagina van de krant, vlak na de grote januaristorm? Drie mannen duwen een gloednieuwe BMW R1200RT het strand op. Kleur Biarritzblau metallic (heb ik opgezocht). Op de achtergrond zie je een aangespoelde container met een aantal metalen tonnen ervoor. Verder ligt het strand vol met onduidelijke rommel. Het blijkt om de Engelse zuidkust te gaan en de tonnen bevatten mogelijk chemicaliën dan wel gezichtscrème. In het laatste geval moet het minimaal om gezinsverpakkingen gaan.

Maar al mijn aandacht ging natuurlijk uit naar de motor. Hij was op weg naar Zuid-Afrika, met de MSC Napoli. Waarschijnlijk besteld door een lokale motorrijder die nog een tijdje tussen Biarritzblau en Titansilber heeft getwijfeld. Sandbeige, de derde variant volgens de BMW-site, is namelijk niet om aan te zien. Goede schutkleur als je in de Sahara woont, maar geen kleur waarmee je met goed fatsoen bij een Zuid-Afrikaans terrasje kunt afstappen.

Omdat BMW over een mooi produktie-volg-systeem beschikt, wist de toekomstige eigenaar waarschijnlijk precies wanneer zijn nieuwe motor van de band af rolde. Hij wist ook wanneer de fiets op transport richting Antwerpen werd gezet en wanneer hij op de MSC Napoli het ruime sop koos. En vanaf dat moment kon het niet lang meer duren. Dus poetste de toekomstige bezitter zijn inruilfiets nog eens op en maakte hij alvast een afspraak met de dealer, Speed Bike Klerksdorp (gevestigd aan de Voortrekkersroad te Klerksdorp, bestaat echt).

Maar ja, toen kwam dus die storm er tussen. De Napoli maakte met haar lading van 2400 containers slagzij en het schip werd tot nader order door de bergers op een zandbank gezet. Om erger te voorkomen. Wat ze niet konden voorkomen, was dat een aantal containers met zeker vijftig BMW’s er in overboord sloegen. En nu duwen drie Engelse jutters de motor van onze Zuid-Afrikaanse vriend het strand op. Troost is dat hij het waarschijnlijk niet weet, omdat deze foto in Zuid-Afrika de krant niet gehaald heeft. Niet zo verwonderlijk, ze hebben daar over het algemeen veel erger nieuws. En er wordt vast wel weer een nieuwe besteld, in Beieren.

De mannen die de aangespoelde BMW het strand op duwen, horen de kassa al rinkelen, dat zie je aan hun lachende gezichten. Maar voordat het zover is, kan er nog wel enige tijd overheen gaan. Ze moeten namelijk eerst contact opnemen met Sophia Exelby (telefoonnummer op aanvraag). Sophia is de officiële Receiver of Wreck. Dat klinkt als een tamelijk enge ziekte, maar het is de officiële titel van een overheidsambtenaar die ervoor moet zorgen dat de wettelijke eigenaar (bijvoorbeeld meneer B. te München) gelegenheid krijgt om zijn spullen weer op te halen. Ook zorgt zij dat de vinders schappelijk beloond worden voor hun moeite. In Nederland zou dat worden gedaan door een zogenaamde strandvonder. Als je wat vind op het Nederlandse strand word je door hem geregistreerd als vinder en kun je aanspraak maken op een vinderspremie van 10% van de bruto waarde, met een maximum van € 908 euro.

In Engeland zit er wat meer vrijheid aan het bedrag. Er kan onderhandeld worden. Aan Sophia Exelby dus de schone taak om een vertegenwoordiger van de eigenaar en de jutters samen te brengen én om vast te stellen wat een redelijk vindersloon is. Sophia dient volgens de Engelse wet trouwens ook gewaarschuwd te worden als ergens in Britse wateren een dode walvis drijft. Maar dat lijkt me meer een bijbaantje.
Totdat de eigenaar zich gemeld heeft, mogen de vinders de goederen overigens wel mee naar huis nemen. Dus dan staat er toch een tijdje een gloednieuwe motor in het schuurtje. Altijd leuk. En als de eigenaar niet binnen een jaar komt opdagen, maak je goede kans dat je (een deel van) de goederen mag houden. Maar ik verwacht dat de vertegenwoordigers van het Zuid-Duitse motorimperium het zo ver niet laten komen.
Dat zou de markt maar verpesten, nietwaar? Vijftig nieuwe motoren die ruim onder de prijs worden verkocht.

Ik zie de advertentie op eBay al voor me: “te koop BMW R1200RT, z.g.a.n., zonder papieren, nul kilometer mee gereden, altijd binnen gestaan, met lichte zoutwaterschade”. Meteen bieden toch?

Deze column verscheen eerder in MotoPlus 5/2007

Geen opmerkingen:

Een reactie posten