Schuivertje

Net terug van de dealer. Gisteren schuivertje gemaakt in de Ardennen. Belgische auto die zomaar overstak, nog bezig met schelden, gas erop en vervolgens iets te dicht op de motor voor me die rechtsaf ging. Ineens. (Ja, volgens mij dan, want natuurlijk gewoon stom.) Hard geremd, mooi toch dat ABS, maar wel nog even de afslaande Honda aangetikt en zo schuin over het stuur diverse kuipdelen tegen het asfalt gevleid.
Na het uitvloeken kwam al snel de berusting. Het is niet de eerste keer. En het zal vast nog wel eens gebeuren. En als het gebeurt zoals gisteren, met wat materiele schade en een deuk in het ego, dan is het geen ramp.

Natuurlijk hou ik tegenover buitenstaanders vol dat het nooit aan mij ligt. Die blinde Belg, het duin dat ineens midden op de weg staat (heus, dat doen duinen!), plassen olie op de ideale lijn (halfsyntheet, dus extra glad), automobilisten die hun deur opendoen als je tussen de files door rijdt. Ik mag er graag over vertellen en ik heb ze allemaal al eens de schuld gegeven. Er zijn echter ook een paar valpartijtjes die ik liever geheel verzwijg, maar misschien kunt u er nog iets van opsteken. En denk nu niet dat ik er elke week naast lig, maar in dertig jaar motorrijden verzamel je nu eenmaal een keur aan interessante ervaringen.

Ten eerste de stilstaande val. Tamelijk risicoloos, maar stóm, niet te geloven! Net zoals doelpunten uit spelhervattingen zal het wel iets met verslapte concentratie te maken hebben. Het ergste is als deze val zich voor de eigen garage afspeelt. Zo heb ik mijn voet daar wel eens naast de stoep gezet, terwijl de motor er nog op stond. En o, dat tergend langzame onvermijdelijke neerleggen. En dat je meteen begint te rekenen: kleppendeksel vervangen € 100, krassen in tank spuiten, toch gauw € 200 etc. Blijf dan maar eens cool kijken, in de wetenschap dat al je buren achter hun gordijnen proberen een acute lachstuip te bedwingen.

Van deze val ken ik uit eigen ervaring ook de bospad-na-het-plassen variant. De jongens waar ik mee aan het rijden was, waren al weer weg, dus ik draai vlot de weg op en zie die modderige plas waar het achterwiel in staat over het hoofd. Gas erop, pirouette draaien en… Kleppendeksel vervangen € 90, kras in tank… Nou ja, u snapt het wel.

Maar dit zinkt allemaal in het niet bij de allerergste: de toeristenval. Zo een waarvan je altijd denkt, dat het alleen maar Duitsers overkomt die op vakantie een motor huren op vertoon van hun autorijbewijs. Als verzachtende omstandigheid wil ik aanvoeren dat het gebeurde in een drie jaar durende motorloze periode. Mijn zoon was nog klein en het motorbenzinegeld moest ik noodgedwongen investeren in luiers, wandelwagentjes en nachtvoedingen. Maar na twee weken gezinsvakantie op Kreta vond ik dat ik de vaderlijke zorgtaken afdoende had ingevuld. En leek het ook de echtgenote goed voor ons huwelijk als ik de dagelijkse gang hotel-strand-hotel-strand-hotel even verruilde voor drie dagen op een gehuurde XT 250. Omdat er bij de verhuur glazig werd gekeken toen ik in mijn beste Grieks naar een helm vroeg, had ik een T-shirt stevig om mijn hoofd gewonden. Ja, zeg maar niks, ik weet het! Het is nooit meer gebeurd, sindsdien ga ik naar de bakker nog volledig in het leer. Ik tik zelfs dit stukje met motorhandschoenen aan, maar toen… Motorhitsigheid in zijn ergste vorm.

De derde dag sloeg het onvermijdelijke noodlot toe, in de vorm van een plastic buis die over een pad langs zee lag. De XT stuiterde richting het water, waar twee vissers net hun bootje aanlegden. Zij tuurden vervolgens strak naar het wateroppervlak, ervan overtuigd dat de berijder kopje onder was gegaan. Dat was niet zo. Ik lag aan de andere kant van het pad en probeerde met het t-shirt mijn bloedende onderarm te stelpen. Kwam het shirt toch nog van pas! Achter op de brommer van de buurman ging het richting ziekenhuis. Dat bleek een spiksplinternieuwe kliniek aan het eind van een geitenpad, waar de wond door een chirurg in opleiding (ja, ik trof het weer!) prachtig gehecht werd. Gratis en voor niks. Alleen werd tijdens het hechten door de arts en drie lokale geitenhoeders dwars over mij heen opgewonden over de verkiezingen van de volgende dag gediscussieerd. En ging er een fles ouzo rond. Die de dokter oversloeg, gelukkig.

Er komt trouwens net een mailtje van de dealer binnen. Schuivertje heeft z’n best gedaan. Ruitje, kleppendeksel, richtingaanwijzer, hulpframe, diverse kuipdelen… Dat wordt morgen met de verzekering bellen. Met Pinksteren moet alles er dan weer op zitten. Laat ik er meteen een setje nieuwe banden onder gooien. En zal ik meer afstand houden. Beloofd.

Deze column verscheen eerder in MotoPlus 8/2006