vrijdag 26 februari 2010

Snelle delen te koop

Dure vering, snelle uitlaat, chip, carbon achterspatbord... Mijn dealer hoefde het bij inruil allemaal niet te hebben. In originele staat wenste hij de inruiler in ontvangst nemen, want dat verkoopt in Nederland beter. Anders denken de mensen maar dat er vreselijk mee geragd is, met die fiets.
Dus bleef ik na de overdracht van mijn nieuwe BMW R1200S zitten met een doos vol snelle onderdelen voor een R1100S. Z.g.a.n. natuurlijk, en alleen door een oud dametje gebruikt om boodschappen mee te doen. Een vriend wilde de Technoflexjes wel hebben en zag ook wat in het achterspatbord. Met de rest ging het richting Marktplaats. En dan leer je de mede-motorrijders weer van een heel andere kant kennen!

Ten eerste blijkt er een flink contingent pingelaars motor te rijden. Het begrip tweedehands maakt in deze jongens een langgekoesterd koopmanschap los. Allerlei keurige huisvaders die er niet over zouden peinzen om bij het benzinestation of bij de Albert Heijn om korting of een litertje extra te zeuren, beginnen hun mailtjes met de vraag of het niet voor de helft kan. Of ze proberen de prijs meteen naar beneden te praten door te wijzen op allerlei verborgen gebreken.

Toen ik een aantal jaren terug een huis ging kopen had ik een vrouwelijke makelaar ingehuurd die daar een meester(es) in was. We waren een beoogde woning nog niet binnen of ze begon nog tijdens de kennismaking met de verkopende makelaar allergisch te snuffelen, gevolgd door de vraag of hij die gronderige lucht ook rook. Of er misschien recent lekkage was geweest. Of was de kelder ondergelopen? De afvoer lek? De eigenaar incontinent? En wat raar dat de verkopende makelaar dat allemaal niet wist. Op dat moment was de vraagprijs al met 20.000 euro gezakt.
Deze vaardigheid heeft de gemiddelde motorpingelaar nog niet onder de knie. Ik kreeg diverse mailtjes waarin me bot werd meegedeeld dat de onderdelen het geld sowieso niet waard waren, gevolgd door het aanbod om me er voor weinig vanaf te helpen. Ze zouden wel in de weg staan. En nee, daar hoefde ik helemaal niets voor te betalen. Er was ook iemand die vroeg of die bruine aanslag op de roestvrijstalen uitlaatbochten roest was. Tja…

Al deze belangstellenden heb ik met genoegen de volgende boodschap terug gemaild: “Motorrijden is een dure hobby. Get used to it!” Vrij naar de film "The long kiss goodnight", u weet wel, met Geena Davis.
Meestal was dit afdoende, de pingelaar is blijkbaar op zoek naar makkelijke slachtoffers.
Verder ben ik tot de conclusie gekomen dat wij, Nederlandse motorrijders, dol zijn op lawaaipijpen. Het aantal reacties op de aangeboden Laser overtrof verre die van potentiële kopers voor de andere spullen. Terwijl de uitlaat zonder de bijbehorende chip niet voor vermogenswinst zorgt. Alleen voor herrie. Lekkere donkere boxerherrie, dat overigens wel. Vooral als je vlak voor een haarspeldbocht terugschakelt en de motor door de uitlaat tegen je hoort praten. Met van die lispelende klappen… Dan lopen de rillingen over je rug!

Komen we bij de laatste categorie mailers. Gelukkig de grootste. Dat zijn de motorrijders die weten waar ze over praten, die weten wat de spullen waard zijn en die het verder gewoon leuk vinden om een digitale boom op te zetten. Met een paar ervan heb ik wel een keer of zes heen en weer gemaild, ook nog toen het spul al aan iemand anders verkocht was. Waarover die mailtjes gingen? De normale onderwerpen natuurlijk. Over Michelin en Metzeler, over Technoflex en Ohlins, over rijden in Friesland versus rijden in het Zwarte Woud, over het nut van een leren zitvlak. Die dingen waar je het altijd met andere motorrijders over hebt.

Ik heb aan de verkoop ook twee echte contacten overgehouden, jongens waarmee ik in het voorjaar een keer een ritje ga maken. Vrouwelijke reacties heb ik overigens niet gehad. Vrouwen houden hun S blijkbaar liever standaard, of ze laten hun vriendje mailen.
Maar alles bij elkaar heb ik aan mijn verkoopactie dus veel meer overgehouden dan een paar honderd euro. Nieuwe rij-maatjes, en een hobby voor komende winter. Als het dan koud en donker is en de motor onder een zeiltje in de garage staat te winterslapen, zet ik gewoon wat advertenties op Marktplaats. Ik denk dat ik het dit keer een beetje in de exotische hoek zoek. Benelli-onderdelen, KTM-vering, een MZ-koppeling, een Buell-uitlaat of zo. Gegarandeerd goed voor nieuwe gesprekken en nieuwe vrienden.

Deze column verscheen eerder in MotoPlus 14/2006

Geen opmerkingen:

Een reactie posten